‘War on terror’: de eindeloze overheids- en mediamythe

Ruim 2 jaar na de feiten (Kerstmis-bomaanslag boven Detroit in 2009) werd op 16 februri 2012 de laatste zitting van de rechtbank gehouden om de straf uit te spreken voor de ‘Onderbroek-bomaanslagpleger’ Umar Farouk Abdulmutallah (zie vroeger art over deze aanslag: http://www.wacbelgium.be/nieuws/welke-terrorismedreiging)

Deze zitting van de rechtbank is slechts een formaliteit, doch gebruikmakend van de speciale procedureregel in de rechtspraak in Michigan die ieder slachtoffer van een misdaad het recht geeft om in open zitting een verklaring af te leggen in verband met de impact van de misdaad op zijn / haar persoonlijk leven heeft Kurt Haskell de volgende verklaring afgelegd: (http://haskellfamily.blogspot.com/2012/02/victim-impact-statement.html)

(Kurt Haskell en echtgenote Lori waren beiden passagiers en ooggetuigen van het hele voorval en als juristen van beroep hebben zij ook de rechtszaak de voorbije 2 jaar van nabij gevolgd en er regelmatig verslag over uitgebracht op hun blog*.

 Kurt Haskell-intervieuw: getuige van de ‘false flag’-aanslag op de Delta 253 vlucht, Kerstmis  2009  http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=WKZonNiMy14

Kurt Haskell’s verklaring voor de rechter (victim-impact-statement)

Ik dank het Hof om mij toe te laten in deze 5 minuten mijn verklaring af te leggen. Mijn referenties naar de regering in deze verklaring verwijzen naar de Federale Overheid, met uitsluiting van dit Hof en de vervolging. Op Kerstmis 2009 keerden mijn vrouw en ikzelf terug van een Afrika-safari en hadden een verbindingsvlucht over Amsterdam. Terwijl we wachtten op onze vlucht zaten we op de grond naast de boarding-toegang. Wat ik meemaakte terwijl ik daar zat en de daaropvolgende gebeurtenissen hebben mijn leven voor altijd veranderd. Terwijl ik daar zat zag ik Umar, gekleed in jeans en witte T-shirt, geëscorteerd worden doorheen de beveiliging door een man in een bruin pak, die een perfect Amerikaans-engels sprak en die Umar hielp om zonder paspoort aan boord te gaan. Aanvankelijk weigerde het luchtvaartpersoneel Umar te laten aan boord gaan totdat de man in bruin pak interveniëerde. Die gebeurtenis betekende op dat moment niets voor mij.

Ik had er geen benul van dat Umar mij enkele uren later zou proberen te vermoorden wanneer onze vlucht Detroit naderde. De laatste 10 minuten van onze vlucht na de aanslag waren de ergste minuten van mijn leven. Gedurende deze 10 minuten was ik verlamd door angst. Ongelukkiglijk heeft wat daarna gebeurde nog een grotere impact op mijn leven en heeft me nog verder in ellende gebracht.

Toen we landden was ik geschokt dat ons vliegtuig naar de aanlegplaats taxide. Ik was verder geschokt dat we gedwongen werden 20 minuten op het vliegtuig te blijven zitten met poeder van de zogezegde bom over heel de cabine. De ambtenaren die aan boord van het vliegtuig kwamen deden niets om onze veiligheid te verzekeren en controleerden niet voor medeplichtigen of andere explosieven. Verschillende passagiers stapten door delen van de bom bij het verlaten van het vliegtuig.

Dan werden wij met onze ongecontroleerde handbagage in de terminal genomen. Opnieuw was daar geen bezorgdheid voor onze veiligheid zelfs al verklaarde Umar aan de beambten toen hij het vliegtuig verliet dat er nog een andere bom aan boord was. Ik was verwonderd dat niemand bezorgd was voor onze veiligheid, medeplichtigen of andere bommen en dat gebrek aan bezorgheid verontruste me erg. Ik deed onmiddellijk mijn verhaal aan het FBI met de bedoeling de medeplichtige te vatten die ik had gezien in Amsterdam. Het werd snel duidelijk dat het FBI niet geinteresseerd was in wat ik te zeggen had, wat mij nog verder shockeerde. Een maand lang weigert de regering om het bestaan van de man in bruin pak toe te geven vooraleer van koers te veranderen en zijn bestaan toe te geven in een ABC-News arikel van 22 januari 2010.  Dat was de laatste keer dat de regering over deze man sprak.

De video die de waarheid van mijn verhaal zou bevestigen is nooit vrijgegeven. Ik blijf emotioneel geshockeerd dat deze video niet vrijgegeven wordt. Ondertussen heeft de Nederlandse politie bevestigd dat Umar zijn pasport in Amsterdam niet toonde, wat betekent dat hij niet langs de beveiliging passeerde aangezien beide in Amsterdam in dezelfde lijn zijn. Het shockeert mij dat de regering dit feit weigert toe te geven.

Ik voelde mij nog ellendiger in deze zaak toen Patrick Kennedy van Buitenlandse Zaken in een hoorzitting voor het Congres toegaf dat Umar een gekend terrorist was die gevolgd werd en die de VS toeliet tot het grondgebied om Umar’s medeplichtigen te kunnen vatten.

Ik was opnieuw geshockeerd toen Michael Leiter van het ‘National Counter-terrorism Center’ gedurende dezelfde hoorzitting toegaf dat het intentioneel toelaten van terroristen in de VS een frequente praktijk is van de VS-regering. Ik kan onvoldoende mijn gevoel van ellende, ontgoocheling en angst uitleggen wanneer ik me realiseerde dat mijn regering intentioneel een aanslag op mij toeliet.

In die periode vroeg ik me af of mijn land intentioneel een gekend terrorist met een echte bom op mijn lijnvlucht had gezet. Ik had veel slapeloze nachten over dit onderwerp. Kort daarop kreeg ik mijn antwoord.

Eind 2010 bekende het FBI intentioneel defecte bommen te leveren aan de Portland Kerstboom-bommenlegger, de Wrigley Field bommenlegger en verschillende anderen. Mr Chambers (standby-advocaat Umar) werd gesiteerd in de ‘ Detroit Free Press’ van 11 januari 2011, waarbij hij aangaf dat de eigen explosie-experten van de regering hadden aangeven dat de bom van Umar onmogelijk kon werken. Ik vroeg mij af hoe dat kon. Ik dacht dat Al Qaïda zich zeker niet al die moeite zou getroosten om zo’n aanslag te plannen om dan de terrorist te voorzien van een bom die niet kan exploderen.

Ik heb bijna alle voorbereidende hoorzittingen bijgewoond. Op de hoorzitting van 28 januari 2011 was ik erg ontgoocheld door de vraag van de aanklager om bewijsmateriaal te blokkeren voor Mr Chambers ‘ omdat het dan zou kunnen in het bezit komen van derden, die het zouden kunnen gebruiken in een burgerlijke zaak tegen de regering’. Het baart me zorgen dat de regering schijnbaar misdadig gedrag toegaf wanneer ze toegaf dat ze bezorgd was dat ze zou kunnen vervolgd worden. Het verontrust me verder dat de regering haar eigen belang voor dat van de passagiers plaatst.

Wanneer ik de zitting van de jury-selectie bijwoonde vroeg ik me af waarom versies van dezelfde 2 vragen voortdurend naar boven kwamen:

1) Denkt u dat u zult in staat zijn te zeggen of iets werkelijk een bom is?

2) Realizeert U zich dat de media soms niet altijd de waarheid vertellen?

Ik blijft me zwaar ergeren door het gevoel dat de waarheid blijft verborgen gehouden worden.

Wanneer Umar mij aanduidde als enige getuige was ik gelukkig om te kunnen getuigen, niet omwille van hem maar omwille van de waarheid. Ik had nooit verwacht te getuigen want wijn ooggetuige-verklaring zou te schadelijk zijn voor de mythe die de regering en de media vooruitschuiven. Amper 5 dagen nadat ik als getuige was aangekondigd was er een onverklaarbaar ‘schuldbekentenis’ pleidooi  dat mij ergerde omdat ik niet langer zou kunnen getuigen.

Tot besluit wil ik alleen nog zeggen dat, onafgezien hoe de media en de regering de publieke perceptie in deze zaak proberen vorm te geven,  ik overtuigd ben dat Umar een intentioneel defecte bom was gegeven door een VS-regerings-agent en in ons vliegtuig gezet zonder zijn pasport te tonen of door de beveiliging te gaan, om een valse terreur-aanslag te plegen om gebruikt te worden om verschillende regerings-maatregelen te implementeren.

De invloed die deze zaak op mijn leven heeft gehad was verbazingwekkend en als gevolg van deze zaak zal ik nooit meer de regering vertrouwen

Wat de bestraffing betreft; niets van wat ik gezegd heb verontschuldigt het feit dat Umar heeft gepoogd mij te vermoorden. Hij heeft afstand gedaan van de terechte aanspraak op de ‘entrapment’ (in de val lopen) verdediging. Umar je bent geen grote Moslim-martelaar, je bent slechts een ‘sukkelaar’. Ik vraag het Hof de vereiste straf op te leggen.

http://haskellfamily.blogspot.com/2010/12/prosecutors-trying-to-block-use-of.html

http://haskellfamily.blogspot.com/2011/01/underwear-bombers-standby-attorney.html

http://haskellfamily.blogspot.com/2011/01/thoughts-on-umars-hearing-this-week-and.html

http://haskellfamily.blogspot.com/2011/04/underwear-bomber-his-state-of-mind-and.html

http://haskellfamily.blogspot.com/2011/07/underwear-bomber-hearing-7-7-11.html

http://haskellfamily.blogspot.com/2011/09/colossal-deceit-known-as-underwear.html

http://haskellfamily.blogspot.com/2011/09/proof-underwear-bombers-passport-photo.html

http://haskellfamily.blogspot.com/2011/10/closer-look-at-selected-domestic.html

http://haskellfamily.blogspot.com/2011/10/looks-like-ill-be-witness-for-defense.html

http://haskellfamily.blogspot.com/2011/10/trial-and-verdict.html

http://haskellfamily.blogspot.com/2012/01/heading-down-to-watch-underwear-bomber.html

 

Update 21 febr 2012

Video van C-span-uitzending (Cable Satelite Public Affairs Network) van 20 feb 2012. C-span  brengt verslag van Capitol Hill, Witte Huis en VS’s nationale politiek. Het publiek kan inbellen met vragen. In de video stellen bellers vragen nav. de TSA-politiek (Transportation Security Agency) waaronder de veiligheidscontroles van luchthavens vallen met oa de ‘naked-body-scanners’.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=uuyYiWv4xkY