Wijsheid van "de massa"

Is een grotere groep mensen slimmer dan een kleinere?

Uit een expirement met het raden van het gewicht van een stier is gebleken dat het gemiddelde gewicht geraden door een groep het dichtste bij het echte gewicht zit, dichter dan van een van de individuele deelnemers apart.

De beste ideeën ontstaan in groepen die zijn samengesteld uit mensen die hun mening onafhankelijk van elkaar hebben kunnen vormen en daarbij hebben kunnen putten uit unieke, lokale kennisbronnen. Voor de kwaliteit van het resultaat is het vreemd genoeg onbelangrijk of elke mening op zich zinvol of realistisch was. Integendeel zelfs, een mechanisme dat bekend staat als ’the wisdom of the crowds‘ zorgt ervoor dat uiteindelijk een gezamenlijk idee boven komt drijven dat beter is dan elk individueel bijgedragen idee. Het is de emergente® uiting van open innovatie.

Niets is zo belemmerend voor onze collectieve intelligentie als voorgeprogrammeerde denkkaders, eenzijdig nieuws of academische opleidingen.

De aandachtige lezer zal zeggen "ja maar ho, een hele groep mensen, een natie of een dorp met mensen kan zo maar tot een hysterische beslissing komen met funeste gevolgen."

Zijn er een aantal sleutel elementen te vinden waarom groepen een slimme of een domme beslissing nemen?Volgens Urowiecki wel:
1 Onafhankelijkheid van elke beslisser.
2 Vrijheid om elke gedachte te mogen uiten.
3.Grote Diversiteit in de groep van beslissers.
4.Decentralisatie van het verzamelen van de informatie.

Zijn advies: Verzamel dus vanuit zoveel mogelijk bronnen informatie, En vorm een heel diverse groep mensen over de lagen van  hierarchien heen met verschillende meningen, kennis en interesses.

Honey Bee Democracy:
Bij de honingbij vindt een interessant democratisch proces plaats voor het nemen van collectieve beslissingen. Over het algemeen nemen ze heel goede beslissingen. Hoe komen duizenden bijen tot een besluit bv bij het kiezen van een nieuwe woonplaats als de zwerm splitst met een nieuwe koningin? Het is een crisis situatie, een kwestie van leven of dood voor de zwerm.
De werkbijen gaan allemaal op zoek en komen samen met hun verhalen en dansen hun ontdekkingen.Ondertussen hangt de zwerm aan een tak.... waar ze niet lang kan overleven... Degene die de meest enthousiastste dansen maken over een nieuwe veilige woonplaats krijgen de meeste aandacht en zullen de andere bijen mee krijgen naar de beste plek.

Ook bij mensen is intelligentie een collectief fenomeen.

In ons politiek systeem worden beslissingen echter door een kleine groep experts genomen. Dit zou dus volgens deze denkpiste tot verkeerde beslissingen leiden. Het is in ieder geval een feit dat het potentieel van de ganse bevolking niet gebruikt wordt bij deze manier van overleg.

We hebben nog iets te leren van de bijen als we willen overleven als specie op deze planeet.... we hangen als een zwerm aan een dunne tak die dreigt af te breken.We moeten meer gaan dansen met onze goede ideeën als burgers.

Of gewoon het bindend referendum invoeren..Mijn ogen zijn gericht op Hamburg...waar de volksraadpleging is ingevoerd als democratisch instrument en als bij toeval de burgemeester af treed...Bijen hebben ook geen regerende koningin alleen eentje die zich met de voortplanting bezig houdt. In Zwitserland is het bestuur gebaseerd op referenda, soms wel 4 keer per jaar. Zwitserland heeft dan ook geen president...

http://www.nrc.nl/buitenland/article2584349.ece/Burgemeester_Hamburg_legt_functie_neer

Zwitserland

Zwitserland is verreweg het belangrijkste land als het gaat om directe kanalen waarmee burgers kunnen beslissen over het reilen en zeilen van hun land.De ‘volksvergadering’ bestond aan het begin van de jaartelling overal in Europa, maar in Zwitserland is hij door de eeuwen blijven bestaan. Vanaf de 19e eeuw is de volksvergadering geleidelijk vervangen door het referendum en het ‘volksinitiatief’ (initiatiefstelsel). De laatste is al in 1891 op landelijk niveau ingevoerd. Veel kantons en gemeenten volgden. Op landelijk niveau vonden sinds 1891 zo’n 120 initiatiefreferenda plaats (naast correctieve en verplichte referenda).

Er zijn nauwelijks uitgezonderde onderwerpen. De opkomstdrempel bestaat nergens in Zwitserland; het principe luidt ‘de meerderheid beslist’. Op landelijk niveau kan de uitslag van een initiatiefreferendum alleen door een nieuw referendum worden overruled.<

p>Daarnaast kent Zwitserland het correctief referendum en het constitutioneel referendum (bijvoorbeeld grondwetswijzigingen en soevereiniteitsoverdrachten aan internationale organisaties moeten altijd door de bevolking worden goedgekeurd, zoals bijvoorbeeld de kwestie over EU-lidmaatschap). Ook kennen meerdere kantons het ‘Finanzreferendum’, waarbij beslissingen boven de zoveel Franc door de bevolking moeten worden goedgekeurd.<

p>Op veel volksvergaderingen, die nog in de meeste van de circa 2900 gemeenten bestaan en in 2 van de 23 kantons, heeft de bevolking ook een initiatiefrecht. In de kantons Appenzell en Glarus is zelfs één handtekening voldoende om een nieuw voorstel aan de volksvergadering voor te leggen.

Het zal nog even duren voordat we zonder leiders het land zullen regeren... net als de bijen maar het kan.

Foto:Volksvergadering in 2004 in Glarus in Zwitserland;