overheidsrapport WTC vals en misleidend.

Ontslagen klokkenluider Kevin Ryan: 9/11 - overheidsrapport WTC vals en misleidend

De zoektocht naar ‘’de’’ waarheid over de gebeurtenissen op 9/11 blijft de gemoederen nog steeds bezighouden. Hoewel het lijvige 9/11 Commission Report http://www.9-11commission.gov/report/index.htm de officiële versie van de Amerikaanse overheid lijkt te onderschrijven, groeit het aantal sceptici. Professor David Ray Griffin schreef in Omissions en Distortions (‘’Weglatingen en Verdraaiingen’’) al dat het rapport volgens hem één grote leugen is, terwijl zijn laatste boek De feiten over 9/11 (uitgeverij Lemnisscaat, 2006) het de objectieve lezer moeilijk, zo niet onmogelijk maakt om in de onschuld van de regering Bush te blijven geloven. Eén van de nieuwe klokkenluiders is Kevin Ryan, van huis uit chemicus, en voormalig topmanager van Underwriters Laboratories (UL), het bedrijf dat verantwoordelijk was voor de certificering van het staal van het WTC.

Na het lezen van de officiële overheidsrapporten (2004) besluit hij per brief opheldering en hulp te vragen aan de man die verantwoordelijk is voor de metallurgische tests, Frank Gayle van het National Institute of Standards and Technology (NIST). ‘’De WTC gebouwen kunnen onmogelijk zijn ingestort door verzwakt staal ten gevolge van kerosinebranden, zoals in Uw rapport wordt beweerd,’’ stelt Ryan. ‘’ Het staal in het WTC was supersterk en voldeed aan alle eisen, ook qua brandwerendheid.’’
Hij doet een beroep op Gayle’s geweten: ‘’De gebeurtenissen van 9/11 zijn de emotionele drijfveer achter de wereldwijde Oorlog tegen Terreur. De instorting van het WTC is het kernpunt van het 9/11-verhaal. De metallurgische tests zijn daar weer de kern van (‘’the crux of the crux of the crux’’). De waarheid moet naar buiten komen. Anders krijgen we nog veel meer vernietiging en wanhoop over ons heen gestort. We zien nu wereldwijd de gevolgen van beslissingen die gebaseerd zijn op opzettelijk verdraaide informatie en kletspraat.’’

Ryan’s brandbrief wordt niet op prijs gesteld. Hoewel hij mede opkomt voor de belangen van zijn werkgever, krijgt hij op staande voet ontslag. Maar Ryan legt het hoofd niet in de schoot: hij besluit lezingen te geven over zijn bevindingen. Daarin schuwt hij opmerkelijke uitspraken niet: ‘’Het NIST -rapport is een nieuwe standaard voor misleiding. Het is vals.’’

Ryan geeft in zijn lezingen een verhelderend overzicht van de belangrijkste onderzoekers die zich hebben bezig gehouden met het officiële onderzoek. Als eerste waren teamleden van de American Society of Civil Engineers (ASCE) actief. Ryan attendeert erop dat het ASCE - team opvallend genoeg aanvankelijk bestond uit vier leden (Gene Corley, Charles Thornton, Paul Miakar en Mete Sozen) die hun naam ook al hadden verleend aan het eveneens (zeer)
omstreden onderzoek naar de bomaanslag op het Alfred P. Murrah overheidsgebouw in Oklahoma in 1995, tot 9/11 de dodelijkste aanslag ooit op Amerikaanse bodem.

Geen serieus onderzoek

Volgens Ryan hebben deze heren hun conclusies al getrokken voordat er sprake is van serieus onderzoek. Zo zegt Gene Corley dat hij direct na de inslag van de vliegtuigen weet dat het WTC zal instorten, al weet hij niet hoe lang het precies zal duren. Dat is een opmerkelijke voorspelling, omdat nooit eerder in de geschiedenis een stalen gebouw door vuur is ingestort. Op 9/11 gebeurt dat zowel bij WTC 1, 2 en 7, waarover later meer. Carles Thornton verklaart al snel ‘’dat ze allemaal weten waardoor het WTC is ingestort’’ en zijn partner Richard Tomasetti verleent toestemming om het staal van Ground Zero te laten recyclen, zonder een diepgaand onderzoek in te laten stellen naar het bewijsmateriaal op de crime scene. Dit is illegaal en leidt vanuit de bevolking en bij brand experts tot woedende reacties. De toestemming is mede opmerkelijk omdat het ASCE - team ter plaatse op weinig medewerking kan rekenen. Pas in oktober krijgen ze toegang tot het staal. Ze mogen geen bouwtekeningen inzien, noch hulp inroepen van ooggetuigen. Praten met de pers is verboden op sanctie van ontslag en bovendien worden ze tegengewerkt door de FEMA (Federal Emergency Management Agency), de rampenbestrijdingsdienst van de overheid, die opmerkelijk genoeg al een dag voor de aanslagen was gearriveerd in New York.

Het team komt vervolgens onder de paraplu van FEMA - BPAT. Tot december is er slechts $100.000 uitgegeven van het toegezegde schamele miljoen, terwijl Bush in zijn State of the Union verklaart dat 9/11 tot een dure oorlog heeft geleid die al een miljard dollar per maand kost. Ryan merkt fijntjes op dat de regering aan het eind van het jaar 30.000 x meer heeft uitgegeven aan oorlogsvoering dan aan het uitzoeken waarom er oorlog wordt gevoerd. In januari 2002 schrijft Bill Manning, redacteur van het Fire Engineering magazine, dat het officiële onderzoek een farce is en wordt aangestuurd door politieke krachten wier

belangen – zacht uitgedrukt - allerminst gebaat lijken bij een diepgaand onderzoek. Vice president Dick Cheney dringt er bij Senaatsleider Tom Daschle telefonisch op aan om de omvang van het onderzoek te beperken en zo min mogelijk terug te blikken op 9/11. Het geld gaat immers maar ten koste van de fondsen voor de Oorlog tegen Terreur. Ook President Bush deelt hem mee het onderzoek zo beperkt mogelijk te houden, maar doet dit iets stijlvoller, tijdens een privé onderonsje.
De enige onderzoeker van naam die er (bij toeval) in slaagt om toegang te krijgen tot het staal van het WTC, is professor Astanah-Asi van de Universiteit van Berkeley. Volgens hem heeft de inslag van de vliegtuigen geen enkel effect op de gebouwen: ‘’The impact did nothing to the building!’’ De stalen kolommen blijken vrijwel ongedeerd. Hij veronderstelt dat de vloeren zijn bezweken.
Eduardo Kausel (NIST) meldt dat het WTC weliswaar ontworpen is om de impact van vliegtuigen te weerstaan, maar dat er geen of onvoldoende rekening is gehouden met explosies en kerosinebranden. Hij wordt in die mening gesteund door Loring Knoblauch (UL), de voormalige baas van Ryan. ‘’Onzin.’’ stelt Ryan. ‘’Bij het ontwerp is daar natuurlijk terdege rekening mee gehouden. Een vliegtuig kan natuurlijk niet zonder brandstof komen aanvliegen. De ontwerper van het WTC, John Skilling, heeft in 1993 gezegd dat het opvangen van kerosinebranden als één van de grootste problemen en uitdagingen werd beschouwd. Het hart van het gebouw kreeg 47 kolommen van supersterk staal die een web vormden dat alle krachten kon weerstaan. De branden in het WTC waren relatief klein in vergelijking tot bijvoorbeeld het Windsor gebouw in Madrid, dat in 2005 ruim 18 uur brandde als een fakkel maar keurig overeind bleef staan.

Pannenkoektheorie

In april 2002 presenteren Corley en Thornton hun bevindingen: (A) de brandwerende coating heeft het begeven, (C-: de vloeren zijn ingestort en (C) de stalen kolommen naar binnen kromgetrokken. Een maand later komt het FEMA - rapport met de pannenkoektheorie: het stelt dat (A) de vloeren zijn bezweken en (C-: op elkaar geklapt. Vervolgens organiseert het NIST in juni 2002 een bijeenkomst waarin ruimte is voor ‘’publiek’’ commentaar.

Maar het zogenaamde ‘’publiek’’ bestaat opnieuw uit oude bekenden: Gene Corley, Richard Tomasetti en andere medewerkers aan de officiële rapporten. Corley gooit tot drie keer toe een balletje op: ‘’Let op de vloerverbindingen,‘’ waarover straks meer.

Later blijken deze schrijvers van het FEMA - rapport ook weer mee te schrijven aan het NIST- rapport, wat des te opmerkelijker is omdat de uitkomsten van het rapport zo verschillend zijn. Volgens het NIST- rapport zijn (A) de buitenste kolommen bezweken onder druk van (C-: doorzakkende vloeren, in combinatie met (C) door vuur verzachte kernkolommen en (D) het grote gewicht. Maar het wordt nog bonter: in oktober 2002 verschijnt het Silverstein / Weidlinger – rapport. Larry Silverstein laat als leasehouder van het gehele WTC -complex een rapport opstellen ter ondersteuning van zijn verzekeringsclaim. Ook hij maakt gebruik van de diensten van Gene ‘’Let op de vloerverbindingen’’ Corley, Thornton en Tomassetti. Nu luidt de conclusie echter dat er niets mis is met de vloerverbindingen, maar dat (A) alleen de kolommen zijn bezweken, wat dus indruist tegen de eerder genoemde bevindingen. Ryan heeft hiervoor een interessante verklaring: foutieve vloerverbindingen duiden op ontwerpfouten, wat een lagere verzekeringsuitkering oplevert. Silverstein heeft uiteindelijk veel verdient aan de aanslagen.

Het officiële NIST- rapport

Het officiële NIST- rapport verschijnt in september 2005, heeft 42 subrapporten (voornamelijk van FEMA mensen) en omvat 10.000 pagina’s. De instorting van WTC 7 blijft daarin geheel buiten beschouwing, en de focus ligt net als bij de andere rapporten geheel op het politieke 9/11 -verhaal. Daarin wordt gecontroleerde instorting niet als mogelijkheid genoemd en dus niet onderzocht, terwijl daar alle aanleiding voor is. Maar het NIST gebruikt specialisten die afhankelijk zijn van overheidsopdrachten en het officiële regeringsstandpunt, zodat ze aan handen en voeten zijn gebonden. Interessant in dit verband is dat het NIST een overheidsinstelling is, die rapporteert aan de regering Bush en waarvan het hoofd is aangesteld door de Amerikaanse president.
Hoog tijd om in te gaan op het zo belangrijke officiële NIST –rapport. Het hanteert 5 onderzoeksmethoden:

A) Documentenonderzoek
Volgens Ryan zijn de belangrijkste documenten buiten beschouwing gebleven. Veel cruciale ontwerpeisen van het WTC worden niet vermeld, bijvoorbeeld:

De belasting op de buitenste kolommen (83% van het totale aantal) kan met 2000% (!) worden verhoogd, voor er verzwakking optreedt.
Zelfs als alle kolommen aan één kant van het gebouw worden verwijderd en een deel van de hoeken die daar loodrecht op staan, dan nog kan het gebouw de (hierboven) genoemde belasting aan, inclusief windsnelheden van 160 km per uur, uit elke richting.
Van groot belang is de vraag of de stalen WTC -componenten zijn getest op vuurbestendigheid. Het NIST zegt dat ze geen documenten heeft gevonden, maar meldt tegelijkertijd dat het gebouw een Klasse 1B – rating heeft: dat betekent impliciet dat er wel degelijk documentatie bestaat. Stalen kolommen moeten volgens deze rating minimaal 3 uur vuurbestendig zijn, en de vloeren minimaal 2 uur. Hoe kan het dan dat WTC 2 al na 58 minuten is ingestort en WTC 1 na 102 minuten? Ryan beschikt over schriftelijk bewijs van Loring Knoblauch, President van UL, dat het staal destijds wel degelijk is getest, met uitstekende resultaten: de testresultaten bleken de vereisten te overtreffen. In een later stadium probeert Knoblauch zijn beweringen echter te ontkennen en in augustus 2004 neemt hij plotseling ontslag. In de tussentijd heeft UL modellen van de WTC- vloerverbindingen uitvoerig getest. De vloeren blijken nauwelijks hinder te ondervinden van het vuur, verbuigen slechts lichtjes, maar storten niet in. In oktober 2004 komt het NIST met een herziene versie van het rapport. Als reactie daarop schrijft Ryan zijn eerder genoemde brief aan Frank Gayle. De brief komt in de openbaarheid, waarop UL terugkrabbelt en beweert dat geen enkele firma het staal van het WTC heeft getest. UL zou slechts een beperkte rol in het onderzoek spelen, terwijl ze er tot hun nek in zitten. De lastige Ryan wordt ontslagen.

C-: Ooggetuigenverslagen
In oktober 2003 (25 maanden na 9/11!), heeft het NIST nog steeds niemand geïnterviewd. Ze krijgen zelfs geen toegang tot de New York City Interviews (die kort na 9/11 zijn afgenomen) terwijl het hier nota bene een officieel regeringsonderzoek betreft. Uiteindelijk krijgen ze de interviews in New York ter inzage, zonder mogelijkheid om kopieën of opnamen te maken. Een bedenkelijke behandeling die ook de 9/11 onderzoekscommissie ten deel is gevallen. Na publicatie van het uiteindelijke NIST – rapport duikt alsnog een aantal ooggetuigenverslagen op, waarin herhaaldelijk wordt gerefereerd aan een gecontroleerde instorting. Zoals de verklaring van assistent commissaris Stephen Gregory: ‘’Ik dacht…dat ik lichtflitsen zag…in het lager gelegen deel van het gebouw. Zoals je die ziet bij een gecontroleerde instorting.’’ Of bataljonscommandant Brian Dixon: ‘’ Bij de laagste verdieping van het vuur in de Zuidelijke Toren leek het alsof iemand rondom explosieven had aangebracht…omdat alles op die verdieping uit elkaar spatte.’’ Of brandweerman Kenneth Rogers: ‘’Er was een explosie in de Zuidelijke Toren…ik bleef kijken…verdieping na verdieping… Het leek op een opzettelijke, gesynchroniseerde instorting.’’ Al met al voldoende aanleiding om de hypothese dat het een gecontroleerde instorting betrof te onderzoeken. Maar dat gebeurt niet.

C) Analyse van het staal
Vrijwel al het staal van het WTC is vernietigd. Het besluit hiervoor is genomen door Tomassetti, Thornton’s partner. In totaal zijn 236 testmonsters (0,3%) bewaard gebleven. Verftesten van het NIST duiden op lage staaltemperaturen (260C) ‘’ondanks blootstelling van het staal aan het vuur vóór de instorting’’. Microstructuurtesten wijzen uit dat het staal nergens de kritieke waarde heeft bereikt.

Hoewel het NIST vóór de analyse nog beklemtoont dat ze staalmonsters uit de inslagzone en de brandhaarden gaan testen, komen ze in het uiteindelijke rapport met een verrassende mededeling: ‘’Geen enkel staalmonster is afkomstig uit een zone die aan (hoge) verhitting is blootgesteld.’’ Deze ommezwaai riekt volgens Ryan naar bedrog.

D) Laboratoriumtesten
Ook bij de laboratoriumtesten gebeuren merkwaardige dingen. Enkele voorbeelden: bij verbrandingstesten met het staal verdubbelen ze de hoeveelheid kerosine die een vliegtuig doorgaans in de tanks heeft. Daarnaast blijven ze net zoveel zuurstof aan het vuur toevoegen tot het staal de temperatuur krijgt die ze blijkbaar zoeken. UL test ook de vloerverbindingen en concludeert dat ze veel sterker zijn dan de instorting van het WTC doet vermoeden. Het commentaar in de NIST -rapporten vóór en ná de testen wijkt sterk af. Vooraf stellen ze: ‘’Testen moeten de vuurbestendigheids rating van de WTC vloersystemen vaststellen.’’ Na de testen zijn ze blijkbaar niet zo blij met de uitkomsten. In het uiteindelijke rapport lossen ze dit op door te stellen: ‘’Het onderzoeksteam was behoedzaam om deze resultaten direct toe te passen bij de formulering van instorting hypothesen.’’ ‘’Neem maar van mij aan dat ze inderdaad erg behoedzaam omsprongen met deze (ongewenste) uitkomsten,’’ stelt Ryan.

5) Computersimulaties
Het NIST vertrouwt uiteindelijk vooral op de computersimulaties, die volgens Ryan het makkelijkst zijn te manipuleren. Realistische data maken plaats voor opgeklopte getallen, al naar gelang de gewenste uitkomst. ‘’U wilt uw toekomst laten afhangen van dit soort cartoons?’’, vraagt een verbolgen Ryan het publiek. Volgens hem berust de hele theorie van het NIST op deze ontoegankelijke, in elkaar geflanste computersimulaties. Op drijfzand, dus.
Maar hoe luidt de officiële NIST –theorie? In volgorde van gebeurtenissen:

De vliegtuigen doorkliefden ‘’een aantal kolommen’’.
Het gewicht werd herverdeeld (-20% tot +25%).
Het brandwerende isolatiemateriaal raakte op grote schaal los.
Hoge temperaturen verzwakten de kolommen en vloeren.
Sommige vloeren begonnen door te zakken.
De doorzakkende vloeren trokken de buitenste kolommen naar binnen, zodat ze knikten.
De instabiliteit verspreidde zich door het hele gebouw, met als gevolg complete instorting.
‘’Allemaal leugens,’’’ volgens Ryan, die ze stap voor stap weerlegt. De belangrijkste voorbeelden:

Het NIST geeft nu toe dat 14% van de kolommen van WTC1 en 15% va de kolommen van WTC2 zijn afgebroken. In de ontwerpeisen staat echter dat een verlies van meer dan 25% van de kolommen zonder enig probleem kan worden opgevangen.
Het NIST stelt dat het gewicht op sommige kolommen tot 20% verminderde, en bij andere kolommen tot 25% verhoogde. Volgens de eerder genoemde ontwerpeisen (zie hierboven, bij ‘’documentenonderzoek’’) konden de kolommen echter zonder probleem een gewichtstoename van maar liefst 2000% opvangen.
Het hoofdargument in de theorie van het NIST. “’De torens zouden niet zijn ingestort door de inslag en de daaruit voortgekomen branden op verschillende verdiepingen als het brandwerende isolatiemateriaal (op de kolommen) niet op grote schaal had losgelaten, of slechts minimaal was beschadigd door de impact van de vliegtuigen.’’ Je zou mogen verwachten dat het NIST voor dit sleutelargument overtuigend bewijsmateriaal zou aandragen. Het tegendeel is waar: ze vuurden slechts met een jachtgeweer 15 schoten af op niet representatieve, dunne staalmonsters in een triplex doos. Er is geen enkel bewijs dat een Boeing 767 transformeert in een soort machinegeweer dat duizenden ladingen afvuurt. Om op zo’n groot oppervlakte (6000 vierkante meter) het isolatiemateriaal te beschadigen zouden zo’n 100.000 schoten nodig zijn. Ballistische tests hebben aangetoond dat de daarvoor benodigde kinetische energie simpelweg niet voorhanden was. Het NIST geeft dit zelf toe in het rapport: ze berekenen dat de kinetische energie van het vliegtuig allemaal verbruikt is ‘’bij de inslag van het vliegtuig en het afbreken van kolommen en vloeren.’’
Op grond van de testen en berekeningen kan de maximumtemperatuur van het staal volgens Ryan niet hoger dan 325C zijn geweest, wat overeenkomt met de resultaten van de eerder genoemde verftesten. Deze temperatuur is veel te laag om welk staal dan ook te verzachten of te doen smelten, en al helemaal niet in zo’n korte tijd. (Het had volgens de ASTM E11 -kwalificatie urenlang temperaturen van 1100C kunnen weerstaan. Staal smelt rond de 1500C, kerosine verbrandt bij 800C)
De NIST foto’s van de laboratoriumtesten laten zien dat de vloeren nauwelijks verzakten, laat staan instortten na blootstelling aan hoge temperaturen gedurende 2 uur. Uit grafieken valt duidelijk af te lezen dat de verticale verzakking in het midden van de vloeren na twee uur maximaal 5 tot 10 cm bedraagt (N.B. de eerste toren stortte al na 56 minuten in) Een misleidende NIST - computeranimatie laat echter zwaar doorbuigende steunbalken zien die een dramatische verzakking van107 cm vertonen.
Om te ‘’bewijzen’’ dat de buitenste kolommen naar binnen knikken, verdubbelen ze de tijdsduur waarbij de kolommen aan hitte (zwaar overdreven temperaturen van 700C) zijn blootgesteld (twee uur in plaats van respectievelijk 56 en102 minuten). Verder gaan ze uit van doorzakkende vloeren op negen verdiepingen, terwijl in hetzelfde rapport staat dat het inslaggebied slechts 5 verdiepingen bedraagt. Bovendien gaan ze er vanuit dat de gehele brandwerende isolatielaag had losgelaten, wat aantoonbaar (5) niet het geval was. ‘’Zelfs deze (misleidende) driedubbele verdubbeling levert geen spoor van bewijs op dat de kolommen door het vuur naar binnen zijn geknikt,’’ aldus Ryan.
Ryan heeft op zijn minst grote vraagtekens bij de stelling dat ‘’de instabiliteit zich door het gehele gebouw verspreidde.’’ De gebouwen stortten binnen 10 seconden in, vrijwel met de snelheid van de zwaartekracht. De instabiliteit moet zich dan super snel hebben verspreid, in ongeveer een halve seconde. Bij een omtrek van 250 meter per vloer komt dat neer op 1,5 x de snelheid van het geluid (Mach 1,5). Dat is wel erg onwaarschijnlijk. Hij geeft een favoriet citaat: ‘’Over het algemeen zal een stalen structuur niet plotseling door vuur bezwijken. Er gaan onmiskenbare waarschuwingssignalen aan vooraf, zoals grote vervormingen.’’ (Hart, ‘’Multiple - Storey Buildings in Steel’’, Halsted Press)
Volgens Ryan zouden objectieve wetenschappers dan ook tot heel andere conclusies zijn gekomen:

Relatief weinig kolommen bezweken bij de impact.
De overgebleven kolommen hadden voldoende extra capaciteit.
De brandwerende isolatielaag kan niet over zo’n groot oppervlakte hebben losgelaten.
Het staal kan niet verzacht zijn geraakt bij de gevonden temperaturen.
Tests bij hogere temperaturen en gedurende een langere periode dan bij de instorting van WTC1 en WTC2 het geval was, tonen slechts een minimale vloerverzwakking.
De benodigde krachten ontbraken om de kolommen naar binnen te trekken.
‘’Verspreiding van instabiliteit’’ duurt veel langer dan wordt beweerd en kan niet tot gelijkmatige instorting met vrijwel de snelheid van de zwaartekracht leiden.
Ryan: ‘’Het NIST – rapport is vals. Het verklaart niet hoe en waarom de gebouwen instorten. Elke stap in het onderzoek is misleidend en vals. Het rapporteert bevindingen die in directe tegenspraak zijn met hun eigen testresultaten. Veel belangrijke feiten zijn verdraaid of weggelaten.’’ Hij noemt het rapport een typisch voorbeeld van Bush Science. Deze term is afkomstig uit een open brief (2004) van 60 verontruste prominente wetenschappers, onder wie 20 Nobelprijswinnaars. Zij spreken daarin hun verontrusting uit dat de Bush regering opzettelijk en systematisch wetenschappelijke feiten laat verdraaien, ondermijnen, onderdrukken en manipuleren voor politieke doeleinden. Zij doen een klemmend beroep op hun collega’s om integere wetenschap weer tot norm te verheffen.
Ryan ondersteunt de oproep van andere gespecialiseerde onderzoekers om de gecontroleerde implosie hypothese na te gaan. Het WTC vertoont daar alle kenmerken van en elk onderstaand punt wordt ondersteund door fotografisch bewijs en ooggetuigenverslagen:

Het begint plotseling
Stort recht naar beneden
Vrijwel met de snelheid van zwaartekracht
Totale instorting
Afgesneden stalen balken
Verpulverd beton (kan alleen door explosieven)
Stofwolken
Horizontale uitstoot
Explosie(geluiden) en lichtflitsen
Poelen gloeiend gesmolten staal (onder alle drie WTC- gebouwen)
WTC 7 is het derde gebouw dat op 9/11 instortte. Het telt 47 verdiepingen en zou in 33 staten van de VS het hoogste gebouw zijn. Het stort in 6,6 seconden in, terwijl er geen vliegtuig in is gevlogen en de brand weinig lijkt voor te stellen. Larry Silverstein, de leasehouder van de drie gebouwen, heeft in de documentaire ‘’America Rebuilds’’ voor de camera zelfs min of meer toegegeven dat het gebouw is geïmplodeerd: ‘’Ik zei… het is misschien verstandig om het gebouw neer te halen (‘’to pull it’’). En we (de brandweercommandant en ik) namen dat besluit en zagen hoe het gebouw instortte.’’

"I remember getting a call from the, er, fire department commander, telling me that they were not sure they were gonna be able to contain the fire, and I said, "We've had such terrible loss of life, maybe the smartest thing to do is pull it. And they made that decision to pull and we watched the building collapse."

Kijk hier de video (1 minuut, ondertiteld)
http://www.eqgen.nl/html/multimedia_911_pull.html

De prangende vraag luidt hoe dit zo snel kon gebeuren, terwijl het aanbrengen van explosieven eerder maanden dan weken aan voorbereidingstijd vergt. Bovendien zijn veel mensen gedood door de gigantische stofwolken, wat door evacuatie van het gebied voorkomen had kunnen en moeten worden. Maar FEMA merkt slechts op dat de instorting van WTC 7 eerder een gevolg is van brand dan van inslagschade van WTC 1 en 2. Het NIST - rapport zwijgt in alle toon aarden over WTC 7, maar er schijnt begin 2007 een voorlopig rapport te komen. Dan maar te rade bij professor David Ray Griffin, die het duidelijk stelt: ‘’Geen enkel gebouw dat alle kenmerken van een gecontroleerde instorting vertoont, was ooit GEEN gecontroleerde instorting.’’

De BBC weet zelfs ruim 20 minuten voor de instorting van WTC7 te melden dat het ingestort is, terwijl het gebouw op de achtergrond nog recht overeind te zien is.
(7 minuten, Engels)

Kevin Ryan besluit eindigde de brief die tot zijn ontslag leidde met een emotionele oproep aan Frank Gayle van het NIST: ‘’ Andere (-ex) overheidsfunctionarissen hebben al grote risico’s hebben genomen om de waarheid naar buiten te brengen. Ik geloof dat uw werk de kernfeiten bevat waarmee de waarheid naar buiten kan worden gebracht, en daarmee wereldwijd kan bijdragen aan vrede en gerechtigheid. Maak een einde aan de verwarring door niet langer te suggereren dat kerosine staal week maakt of doet smelten.”

New Standard of Deception ~ NIST & FEMA WTC Report Flaws Exposed by Kevin Ryan
(58 minuten, Engels)